☆..ユキちゃん..☆ ゆきのてんし~

พระเจ้าเหาที่รัก อิชั้นไม่รู้จะตั้งหัวข้อเอนทรี่ว่าอะไรดีเจ้าค่ะ

ความจริงคาบว่างเยอะมาก แต่นานๆจะเข้ามาบล๊อคซักที เพราะขี้เกียจ ต้องตอบเมลล์พ่อแม่พี่น้อง(ไม่มี!!) และเพื่อนๆที่น่ารักทุกคน

ช่วงนี้เป็นอะไรที่ชิวมาก ฝนตกมา 3 วันติดแล้วไม่มีที่ท่าว่าจะหยุด ไม่ใช่ว่ามันไม่หยุดเลย เมื่อวานหยุดไปชม.สองชม.แล้วตกอีก

เกลียดฝน!!! ไม่ใช่เพราะอากาศมันหนาว แต่มันทำให้ตรูต้องเดินกลับบ้านเอง ต้องเดินขึ้นเนินอันลาดชันแสนลำบากลำเค็ญ กว่าจะถึงบ้านก็เป็นชม. ในบรรยากาศที่หายใจออกมาเป็นไอ ตรูต้องเดินกลับบ้าน!!!

เมื่อวานไปคาราโอเกะกับเพื่อนในชมรม สนุกสนานบ้าบอคอแตก ไปทีหลังของกินหมดแล้ว เซงมั่ก

เพื่อนเลือกเพลง My heart will go on ให้ร้อง เป็ดร้องไห้ยังเพราะกว่าเลย เหอะๆ

ตอนนี้ชีวิตเริมเหมือนนิยายขึ้นทุกวันๆละ พอกลับไปไทยคงแต่งนิยายขายได้เลยทีเดียว

รุ่นพี่ในชมรมที่สาวๆกรี๊ด สุดน่ารัก ขี้เล่น ปัญญาอ่อน เป็นกันเอง

กับ

เพื่อนในห้อง ในชมรม ในเวรทำความสะอาด (เจอหน้ากันจนเอือมระอาว่างั้นเหอะ) สาวๆกรี๊ดเหมือนกัน สุดเท่ ขี้อาย ฯลฯ (ขี้เกียจเล่า เปลืองเนื้อที่บล๊อค)

เป็นคุณ คุณจะเลือกใคร....

สรุปว่าตรูไม่เลือกใครเลย วะฮ่ะฮ่า (แล้วจะเล่าหาพระเจ้าฮารุฮิ?)

เมื่อวานไปเอาแร็คเก็ตเทนนิสใหม่ที่ร้านมาแล้ว สีชมพู-ดำสดใส สวยงาม (ตอนแรกว่าจะใส่สตริงสีชมพูสะท้อนแสง แต่คิดไปคิดมาอย่าดีกว่า สงสารคนเล่นด้วย)

ความจริงแร็คเก็ตเทนนิสโรงเรียนก็มีให้อ่านะ แต่น้ำหนักมัน 280g+ ตีทีมือแทบเคล็ด ถึงแม้ว่าลูกมันจะเร็วและแรง (จนออกนอกรั้วต้องวิ่งไปเก็บ) ก็เถอะ

อีกอันก็ 230g ตีที..ลูกไม่ข้ามเน็ท อนาถ....

สรุปว่าก็เลยซื้อน้องชมพูสดใสมา 250g ราคา... ไม่พูดถึง ไม่อยากนึกถึง...

แต่วันนี้ฝนตก สงสัยก็คงไม่ได้เล่นอยู่ดี คอร์ทมันเบจะๆ คิโม่ยยยย (สุดท้ายก็คงไปซ้อมเทนนิสกันที่คาราโอเกะ กร๊ากๆ)

ยาวพอยัง.... ไม่รู้จะอัพไรแล้ว

เอาเป็นว่าจบเพียงเท่านี้ บะบาย

ปล. ตอนนี้เริ่มคุยกับเพื่อนรู้เรื่องแล้ว... ไม่ได้รู้สึกไปเองนะเออ... รึเปล่า..